او اين حرف گفتى . بفرمايد خداى تعالى اى ملائكه ! به درستى كه دوست من پيش من مثل پيغمبرى است از پيغمبران من ، و اگر بخواند مرا دوست من و خواهد شفاعت كند گناهكاران را بدهم او را شفاعت زياده از هفتاد هزار كس و بنده و دوست مراست در بهشت من هرچه آرزو كند . اى ملائكهء من ! قسم به عزّت و جلال من كه بسيار مهربانم به دوست خود و من بهترم از براى او از مال از براى سوداگر و از كسب براى كاسب و در آخرت عذاب كرده نمىشود دوست من و خوف و ترسى بر او نيست . پس فرمود حضرت رسول ( ص ) كه خوشا به حال ايشان . اى ابا ذرّ ! اگر يكى از ايشان دو ركعت نماز كند در ميان اصحاب خود فاضل‌تر است او پيش خداى تعالى از بنده‌اى كه عبادت كند خداى را در كوه لبنان و عمر او مثل عمر نوح باشد . اگر مىخواهى بيان را زيادت كنم ؟ اى ابا ذرّ ! اگر يكى از ايشان بگويد تسبيحى بهتر است او را از اينكه كوههاى دنيا از براى او طلا و نقره شود . و يك‌بار نگاه كردن به يكى از ايشان دوست‌تر است مرا از نگاه كردن در خانه كعبه . و اگر يكى از ايشان بميرد در سختى و در ميان اصحاب خود ؛ او را اجر كسى است كه كشته شده باشد در ميان ركن و مقام و اجر كسى است كه بميرد در حرم خدا ، خداى تعالى او را از فزع اكبر و ترس روز قيامت ايمن مىگرداند و داخل بهشت كند او را . و اگر مىخواهى بيان را زياده كنم ؟ گفتم : بلى يا رسول اللّه ! فرمود كه مىنشينند با ايشان جماعتى كه تقصير كرده‌اند در عبادت و سنگين است پشت‌هاى ايشان به بار گناه و برنمىخيزند از پيش ايشان تا آنكه نظر كند خداى تعالى در ايشان به نظر رحمت و بيامرزد گناه ايشان را از جهت بزرگيى كه ايشان راست در نزد خداوند . پس فرمود حضرت رسول ( ص ) كه صاحب تقصيرى كه در ايشان باشد بهتر است پيش خداى تعالى از هزار مجتهد « 175 » كه از غير ايشان باشند . اى ابا ذرّ ! خندهء

--> ( 175 ) - در اينجا مجتهد نه بمعنى اصطلاحى آن يعنى فقيه است بلكه بمعنى لغوى آنست كه كوشش‌كننده باشد ؛ زيرا در مقابل كلمه « مقصّر » كه بمعنى كوتاهىكننده است قرار دارد .